Hoor en Wederhoor
"In het uw bericht over beeldrecht staat de zin ‘Tot voor kort werd Beeldrecht een beetje gezien als een rigide club, het parkeerbeheer van de kunst.’ Dat is wel heel erg vriendelijk uitgedrukt.
Juli 1998 claimden die lekkere jongens van Beeldrecht bij ons rechten voor o.a. een foto van het Nationaal Monument op de Dam. De foto was door onszelf gemaakt en openbaar gemaakt in een in eigen beheer uitgegeven fotoboek van Amsterdam. Een flinke rekening, ook nog voor de inzet op de omslag; dubbel tarief natuurlijk. Stevige intimidatie aan ons adres: gaat u maar naar een advocaat als u ons niet gelooft, adviseerden ze. Na enige correspondentie tussen onze vaste adviseur Mr. Luc Verkoren in Den Haag en Beeldrecht reageerde de toenmalige directeur van Beeldrecht uiteindelijk met de mededeling dat ze zich nader zouden beraden en later op de zaak terugkomen, om vervolgens nooit meer iets van zich te laten horen.
Dat is geen frisse manier van werken. Hoe kan je nu een boek van Amsterdam maken zonder ons Nationaal Monument? Maar het allerbelangrijkste is het feit dat een monument er is om te gedenken en daarna pas om de erfgenamen van een kunstenaar te spekken. Dat onze gedachte indertijd nog niet zo gek was blijkt uit het feit dat inmiddels art. 18 nu in gunstige zin is gewijzigd. Dat moest ik even kwijt. Met vriendelijke groet, Bert van Loo."
Eerder bericht hier, Beeldrecht hier, Bert van de Loo, inclusief de foto’s, hier. Tentamenvraag: Kunnen deze foto's worden aangemerkt als werken in de zin van de Auteurswet 1912? (Reactie Beeldrecht hier)
“‘Dat is een mooi pak,’ probeerde ik een conversatie op gang te brengen teneinde mijn zenuwen onder controle te krijgen. De advocaat begreep mijn hint. Hij streek zachtjes over zijn krijtstreep en noemde het zijn werkpak, maar dan wel een maatkostuum. Ik zat naast Peter de Wit in de gang van het kantongerecht te Utrecht en onze advocaat stond tegenover ons, waarbij hij ervoor zorgde om ons elk uitzicht op de tegenpartij te ontnemen. De tegenpartij was de hoofdredactrice van het blad S1ngle Magazine en we eisten dat ze die naam zou vernaderen, aangezien de schrijfwijze van S1ngle aantoonbaar ons idee was.
"Petitie. Op dit moment betaalt u zich scheel aan heffingen als u beschrijfbare media koopt. Er zijn zelfs plannen om ook heffingen te gaan vragen op mp3-spelers en harde-schijven. Stelling: De heffingen op beschrijfbare media moeten omlaag en heffingen op hardware zijn al helemaal uit den boze. Dit omdat een thuiskopieheffing op beschrijfbare media en hardware oneerlijk is, en vooral mensen treft die geen auteursrechtelijk beschermd materiaal kopiëren. Rechthebbenden die weigeren gebruik te maken van de ruime mogelijkheden voor Digital Rights Management moet de mogelijkheid worden ontnomen langs deze weg geld van bonafide consumenten te incasseren. Ook zou de huidige verantwoordelijke stichting, Stichting de Thuiskopie zijn gegevens openbaar moeten maken. Als u het met deze stelling eens bent, vul dan alstublieft uw naam en e-mailadres in. Nadat u deze heeft ingevuld, wordt er automatisch een e-mail naar u verstuurd. Hierin staat een hyperlink, welke u moet openen om te bevestigen dat uw e-mailadres bestaat."
Uit het FD van 29 oktober: De favoriete websites van Tim Erpenbeek de Wolff, directeur van auteursrechtorganisatie Beeldrecht.
"They're famous across the globe. Their work is treasured by millions. And they're rolling in cash--they just can't spend any of it. The 13 members of our annual Highest-Earning Dead Celebrities list brought in a collective $186 million in the last year. They, or more accurately, their estates, earned that money by selling their work--both written and recorded--or just the rights to use their likenesses on T-shirts, posters or in advertisements." Lees