Auteursrecht  

Het IVIR haalt de Nederlandse literatuur: In de roman Klare Taal van schrijver Richard Osinga verlieft hoofdpersoon Jacob zich op het meisje Asma, een rechtenstudente aan de UvA

“Als hij haar bekeek en naar haar luisterde dacht hij maar aan een ding: hij wilde met haar naar bed. Hij luisterde geduldig naar haar studieverhalen, naar de overwegingen of ze bedrijfsrecht of civiel recht wilde gaan doen, naar haar gezeur over de onredelijke vragen die ze bij het tentamen Intellectueel Eigendom gesteld hadden. Ze wilde er graag over praten, hij wilde luisteren als wat volgde de moeite waard was.”

Citaat is te vinden op pagina 26. Nader bericht volgt als later in het verhaal nog duidelijk wordt wie de onredelijke vragensteller was. Meer over het boek en de schrijver hier.

Kamerstuk 30300 VI, nr. 103, 2e Kamer, 3 januari 2006. Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006; Gewijzigde motie over vrijstelling van leenrecht voor kleine niet-openbare bibliotheken.

 “De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende, dat een groot aantal kleinere bibliotheken die zich richten op een specifieke doelgroep in hun bestaan worden bedreigd door de vordering van leenrechtvergoedingen, die bovendien met terugwerkende kracht plaatsvindt; overwegende, dat deze bibliotheken hierdoor onevenredig zwaar worden getroffen, mede omdat zij werken met vrijwilligers en zij veelal niet gesubsidieerd worden; overwegende, dat dergelijke vrijwillige initiatieven met het oog op het bevorderen van de eigen verantwoordelijkheid in de samenleving en het beleid van leesbevordering juist ondersteuning verdienen; verzoekt de regering te bevorderen dat hiervoor een oplossing wordt gevonden: – door te beoordelen of er werkelijk sprake is van publiek toegankelijke instellingen als bedoeld in de Auteurswet; – door bijvoorbeeld het schrappen van terugwerkende kracht en/of, indien er sprake is van publiek toegankelijke instellingen, het bevorderen van een gelijkwaardige toegang tot subsidiemogelijkheden in vergelijking met reguliere (openbare) bibliotheken, en gaat over tot de orde van de dag. Van der Staaij Rouvoet Van Haersma Buma.”

Het valt allemaal wel mee, althans het gaat de goede kant op. John de Mol in de kerstspecial van Elsevier: “Ik ben in de muziek gestapt toen iedereen riep dat er in die industrie geen cent meer te verdienen was wegens het illegaal kopiëren en downloaden. Maar over twee, drie jaar is de muziekindustrie weer hartstikke gezond. Dat komt door wetgeving en de techniek. Nu kost een liedje illegaal downloaden 99 cent, straks 35 cent. Dan loont illegaal downloaden niet meer.” (Elsevier 2005, nr. 50/51)

Zo te zien heeft de Stichting de Thuiskopie een nieuwe website, inclusief alle formulieren en documenten, van opgaveformulieren tot voorwaarden vrijstelling audiovisuele productiebedrijven, marktonderzoeken vacatures voor de adviescommissie van het ThuisKopie Fonds (1 audio- en 1 videolid), het incasso-overzicht en de verdeelsleutel. Lees hier alles.

Voor veel uitgevers, (muziek)producenten, drukkers van ansichtkaarten en andere verveelvoudigers is de 1ste januari een vrolijke dag, voor veel erven en nabestaanden niet. Werk van kunstenaars en andere makers die in 1935 overleden, is in Nederland en andere '70-jaren landen' sinds gisteren niet langer auteursrechtelijk beschermd.

Kazimir Malevitsj (1878 -1935). Suprematisme (wit kruis). Olie op doek, 88 x 68,5 cm. Collectie Stedelijk Museum Amsterdam. Meer Malevitsj hier. Andere bekende doden uit 1935 o.a. hier en hier.

Artikel uit De Stentor van 1 december: "Architect Rudy Uytenhaak van het Huis voor Schoone Kunsten zegt niet op de hoogte te zijn van de verbouwingsplannen voor ‘zijn’ Apeldoornse cultuurtempel. Het gebouw krijgt onder meer een nieuwe entree aan de Nieuwstraat, een loungehoek, extra kantoor- en opslagruimte, een nieuwe garderobe en een zwevend plafond. De architect zegt er wel op te rekenen bij een verbouwing te worden betrokken.

‘Dat is gebruikelijk, je hebt toch een soort auteursrecht. Daar is ook jurisprudentie over. Bovendien ligt het gebouw me heel na aan het hart. Als iemand op mijn bureau iets over het gebouw hoort, hoor ik het ook meteen. Dat weten ze hier.’ De beheerder van het Huis voor Schoone Kunsten en de verbouwingsarchitect stellen dat Uytenhaak wel op de hoogte is: ‘Hij wil wel graag de tekeningen zien en als hij het er niet mee eens is, zal hij dat zeker zeggen. Maar opzet is dat we de geest van het gebouw respecteren’. Lees hier meer.

Kamerstuk 29680, nr. 5, 2e Kamer.  Voorstel van wet van de leden Örgü en Bakker tot wijziging van de Mediawet en de Auteurswet (regeling verstrekking programmagegevens); Voorstel van wet zoals gewijzigd naar aanleiding van het advies van de Raad van State.

ARTIKEL I:  Aan artikel 15b van de Auteurswet 1912 wordt, onder plaatsing van de aanduiding “1.” voor het enige lid, een lid toegevoegd, luidende: 2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op gegevens van programma’s, uit te zenden door instellingen die zendtijd voor de landelijke omroep hebben verkregen, met dien verstande dat ten aanzien van deze werken het auteursrecht niet kan worden voorbehouden.

ARTIKEL II:  De Mediawet wordt als volgt gewijzigd: A:  Artikel 58 wordt vervangen door:

Artikel 58

 1. De instellingen die zendtijd voor landelijke omroep hebben verkregen stellen alle gegevens van de door hen uit te zenden programma’s voor zover deze nodig zijn voor de opgaven van de uit te zenden programma’s in de programmagidsen ter beschikking van de Stichting.
 2. De Stichting stelt de gegevens, bedoeld in het eerste lid, ter verveelvoudiging en openbaarmaking tijdig en om niet ter beschikking van de omroepverenigingen die zendtijd hebben verkregen en van dag-, nieuws-, of weekbladen of tijdschriften, of andere media die dezelfde functie vervullen en die daarom verzoeken.

B: De artikelen 59 en 71w vervallen.

Let op, parodie heeft nog een betekenis: "J.S.Bach schreef behalve de Matthëus- en de Johannes Passion ook een, helaas verloren gegane, Markus Passion. Deze werd in 1731 gecomponeerd en uitgevoerd op tekst van Picander. Het blijkt mogelijk een poging te doen om deze Markus Passion te reconstrueren, gebruik makend van een procedé dat Bach en veel van zijn tijdgenoten regelmatig toepasten, parodie genaamd.

Het betekent dat bepaalde koren, aria's etc. hergebruikt worden in andere werken van de componist. De duidelijkste voorbeelden hiervan bij J.S.Bach zijn het Weihnachts Oratorium en de Hohe Messe. Bach hergebruikte bijvoorbeeld in dit laatste werk zelfs een gedeelte van één van zijn vroegste cantates." (Ton Koopman)

Gisteren op de achterpagina van de NRC, in de rubriek ik@nrc.nl (het wetenschappelijk belang van het verschaffen van inzicht in de leenrechtvergoedingen rechtvaardigt wellicht het volledige citaat en ter compensatie wordt van de op dezelfde achterpagina van de NRC geplaatste column over .eu doemeinnamen van Bas Kist hier alleen de laatste zin vermeld: "de strijd is dus nog niet gestreden").

"De leenrechtvergoeding voor het boekje Bad Trips dat ik ooit samenstelde, zal binnenkort worden bijgeschreven op mijn rekening. De stichting LIRA kent de vergoeding toe, afhankelijk van het aantal bibliotheekuitleningen, 17 in dit geval. Aandeel x aantal punten x puntwaarde komt neer op 10 procent x 123,42 x 0.005936 = 0.07 euro. Een ander boekje lever 1,14 euro op. Er wordt van het totaal wel 5 procent administratiekosten afgetrokkken a 0.6 euro en 19 procent BTW over de administratiekosten a  0,01 euro. Dank leners en lezers van Nederland! Marre van Dantzig"