Gerecht bevestigt nietigverklaring van het Crocs-model wegens ontbreken van eigen karakter

Gerecht EU 22 april 2026, IEF 23496; IEFbe 4198; ECLI:EU:T:2026:280 (Crocs tegen EUIPO en Gor Factory). In zaak T-228/25 heeft het Gerecht het beroep van Crocs verworpen tegen de beslissing van de Derde Kamer van Beroep van het EUIPO waarbij een ingeschreven EU-model voor schoeisel nietig was verklaard. De nietigheidsvordering was ingesteld door Gor Factory, SA op grond van art. 25 lid 1, onder b, van Verordening nr. 6/2002 (in de versie van vóór Verordening 2024/2822), gelezen in samenhang met art. 4 en art. 6 van die verordening, omdat het model volgens Gor Factory geen eigen karakter had ten opzichte van een eerder model van Holey Soles-klompen. Vast stond dat dit oudere model vóór de door Crocs ingeroepen prioriteitsdatum van 28 mei 2004 aan het publiek beschikbaar was gesteld, namelijk op 13 en 14 april 2003 via een Amerikaanse design patent application (No 29/206 427). Het Gerecht onderschrijft verder de uitgangspunten van de Kamer van Beroep dat de betrokken productsector die van schoeisel, meer in het bijzonder klompen, is, dat de geïnformeerde gebruiker van die producten een relatief hoog aandachtsniveau heeft en dat de ontwerpvrijheid van de ontwerper van klompen groot is. Dat een klomp bepaalde basiskenmerken heeft die verband houden met ergonomie en functie, zoals een stevige zool en bovenwerk, sluit ruime ontwerpvrijheid volgens het Gerecht niet uit, omdat nog steeds veel variatie mogelijk blijft in onder meer materiaal, kleur, patronen, decoratieve elementen en in de aanwezigheid, het aantal, de vorm, de grootte en de plaatsing van gaten en uitsparingen.

Bij de vergelijking van de algemene indrukken oordeelt het Gerecht dat de Kamer van Beroep terecht heeft vastgesteld dat het bestreden model en het oudere model op de geïnformeerde gebruiker dezelfde algemene indruk maken. Beide modellen tonen immers in wezen een klomp met dezelfde basisvorm, een dikke zool, een afgeronde gesloten neus, dezelfde rangschikking van ronde gaten op het bovenvlak en trapeziumvormige uitsparingen aan de voor- en zijkant. Het voornaamste verschil is de in het Crocs-model aanwezige hielband, bevestigd met ronde rivetten of bevestigingen. Het Gerecht benadrukt dat de Kamer van Beroep dat verschil wel degelijk heeft meegewogen, maar terecht heeft geoordeeld dat die hielband, ook al zal de geïnformeerde gebruiker die opmerken, een ondergeschikt en incidenteel element is dat niet opweegt tegen de overige, zeer verregaande overeenkomsten. De geïnformeerde gebruiker kan het Crocs-model daarom hoogstens zien als een alternatieve uitvoering van hetzelfde type klomp, niet als een model dat een andere algemene indruk wekt en dus eigen karakter bezit in de zin van art. 6 Verordening nr. 6/2002. Argumenten van Crocs over de creatieve keuzes bij de vormgeving van de hielband, de iconische status van het model, opname in een designpublicatie of beslissingen van Amerikaanse autoriteiten konden daaraan niet afdoen, omdat zulke factoren geen rol spelen bij de autonome Unierechtelijke toets van het eigen karakter van een model. Het Gerecht verwerpt het beroep daarom volledig. Voor zover Crocs had gevraagd de zaak terug te verwijzen naar het EUIPO, verklaart het Gerecht zich bovendien onbevoegd om zo’n instructie te geven. Wat de kosten betreft, is Crocs veroordeeld in de kosten van Gor Factory, terwijl EUIPO zijn eigen kosten draagt.

 The comparison of the overall impressions

32      According to settled case-law, the individual character of a design results from an overall impression of difference or lack of ‘déjà vu’, from the point of view of an informed user, in relation to any previous presence in the design corpus, without taking account of any differences that are insufficiently significant to affect that overall impression, even though they may be more than insignificant details, but taking account of differences that are sufficiently marked so as to produce dissimilar overall impressions (see judgment of 17 May 2018, Basil v EUIPO – Artex (Bicycle baskets), T‑760/16, EU:T:2018:277, paragraph 77 and the case-law cited).

33      In that regard, it should be borne in mind that the comparison of the overall impressions produced by the designs at issue must be synthetic and may not be limited to an analytic comparison of a list of similarities and differences. That comparison must take as a basis the characteristics disclosed in the contested design and must relate solely to the characteristics protected, without taking account of the characteristics, in particular technical features, excluded from the protection. The comparison must relate to the designs, in principle, as registered, and the applicant for a declaration of invalidity cannot be required to produce a graphic representation of the prior design, comparable to the representation in the application for registration of the contested design (see judgment of 13 June 2019, Display holder for vehicles, T‑74/18, EU:T:2019:417, paragraph 84 and the case-law cited).

34      Where the similarities between the designs at issue concern constraints of the features imposed by, inter alia, the technical function of the product or of an element of the product, those similarities will have only minor importance in the overall impression produced by those designs on an informed user (see judgment of 30 June 2021, Framery v EUIPO – Smartblock (Transportable building), T‑373/20, not published, EU:T:2021:400, paragraph 66 and the case-law cited).

35      Moreover, differences will be insignificant in the overall impression produced by the designs at issue where they are not sufficiently pronounced to distinguish the goods at issue in the perception of an informed user or to offset the similarities found between those designs (see, to that effect, judgment of 18 March 2010, Grupo Promer Mon Graphic v OHIM – PepsiCo (Representation of a circular promotional item), T‑9/07, EU:T:2010:96, paragraphs 77 to 84).

36      Finally, in the assessment of the individual character of a design, account must also be taken of the point of view of an informed user. According to settled case-law, an informed user is particularly observant and has some awareness of the state of the prior art, that is to say the previous designs relating to the product in question that had been disclosed on the date of filing of the contested design, or, as the case may be, on the date of priority claimed (see judgment of 29 October 2015, Roca Sanitario v OHIM – Villeroy & Boch (Single control handle faucet), T‑334/14, not published, EU:T:2015:817, paragraph 18 and the case-law cited).

37      In addition, despite the relatively high level of attention of an informed user, the latter will not notice the minor differences which may exist between the designs at issue (see judgment of 12 March 2025, Electric candles, T‑1158/23, not published, EU:T:2025:250, paragraph 59 and the case-law cited).

38      In the present case, as is apparent from paragraph 34 of the contested decision, the Board of Appeal found that the designs at issue depicted a clog with the exact same shape, featuring a thick sole and a rounded closed toe cap. In addition, it found that those designs coincided not only as regards the features of their shape, but also as regards the identical arrangement of circular holes on the upper surface of the upper cover and the trapezoidal cutouts on the front and side. In those circumstances, in the Board of Appeal’s view, those designs produced, on an informed user, the same overall impression.